Een glimlach onderweg

We haasten ons door het verkeer, kijken op onze telefoons in de tram, ergeren ons aan die ene fietser die nét te langzaam is. Onderweg lijken we soms te vergeten dat we elkaar delen: de straat, de stoep, het perron. Toch zit er in al die drukte iets verrassend krachtigs verstop…vriendelijkheid.

Neem iets kleins als een glimlach. Geen groot gebaar, geen woorden nodig. Woorden zijn niet altijd nodig. Soms is een blik of een glimlach genoeg om een echo te laten ontstaan tussen twee vreemden.

Even oogcontact bij het oversteken, een knikje naar de buschauffeur, een glimlach naar iemand die opstaat om plaats te maken. Het zijn momenten van stille communicatie die zeggen: ik zie je.

En dat doet meer dan we denken.

Een glimlach kan spanning wegnemen na een bijna botsing. Hij kan iemands ochtend lichter maken na een lange nacht. Soms is het precies dat ene vriendelijke moment dat iemand meeneemt de rest van de dag in.

Vriendelijkheid in het verkeer of het openbaar vervoer kost niets, maar levert veel op. Het maakt de reis menselijker. Minder anoniem. Dus de volgende keer dat je onderweg bent…probeer het eens.

Kijk op. Glimlach.

Misschien is dat wel de kortste route naar een betere dag, voor jullie allebei.